Hardshell – co to jest i kiedy jest potrzebny?

Co to hardshell? To kurtka, która charakteryzuje się twardą membraną. Ochroni cię przed wielogodzinnymi opadami deszczu, mokrym śniegiem lub mocnymi uderzeniami wiatru z deszczem. Hardshelle mają podklejane szwy i laminowane zamki, które sprawiają, że woda nie ma szans przebić się do środka. Jednak jest coś za coś. W zamian za pełną wodoodporność musisz wziąć pod uwagę, że to nieco sztywniejszy materiał, dlatego tę warstwę narzucaj na siebie dopiero wtedy, gdy naprawdę to konieczne.

Elastyczny softshell. Ten typ okrycia wybierz jako twoja podstawowa warstwa wierzchnia na chłodne, pochmurne, ale bezdeszczowe dni. Softshell w góry jest elastyczny i dobrze pracuje razem z ruchem ciała na stromych podejściach. Świetnie też odprowadza nadmiar ciepła na zewnątrz, więc nie przepocisz się tak łatwo. Skutecznie zablokuje lodowaty wiatr i odbije przelotną, drobną mżawkę dzięki fabrycznej powłoce DWR, ale gdy będziesz miał do czynienia z górską ulewą, softshell będzie niewystarczający i przemoknie.

Poniżej 10 000 mm sprawdzi się podczas miejskiej mżawki, ale w górach to za mało. Przy zacinającym deszczu i ciężkim plecaku, którego szelki wciskają wodę w materiał, szybko poczujesz wilgoć.

10 000 mm to bezpieczny górski standard. Skutecznie obroni cię przed opadami średniej intensywności i da czas na spokojne zejście do schroniska.

15 000 – 20 000 mm i więcej to już pancerz do zadań specjalnych. Szukaj takich parametrów, jeśli wyruszasz na wielodniowy trekking, jedziesz w rejony o kapryśnej aurze i wiesz, że będziesz maszerować nawet podczas oberwania chmury.

Około 10 000 g/m2/24h to wartość optymalna do rekreacyjnego, spokojnego trekkingu, podczas którego nie pocisz się za bardzo.

15 000 – 20 000 g/m2/24h i więcej będzie konieczne przy szybkim i dynamicznym przemieszczaniu się na stromych podejściach. Taka oddychalność zapobiega "zagotowaniu się" pod kurtką i wyeliminuje nieprzyjemny efekt foliowego worka na plecach.

Zjawisko burz termicznych. Wakacyjne, mocne słońce szybko nagrzewa powietrze, a to powoduje, że chmury burzowe potrafią zbudować się nad szczytami w zaledwie kilkanaście minut, całkowicie łamiąc wcześniejsze prognozy pogody. W Polsce takie zjawisko najczęściej spotykane jest w Tatrach.

Gwałtowny spadek temperatury. Letniej ulewie na wysokościach prawie zawsze towarzyszy zimny wiatr, a takie połączenie może sprawić, że odczuwalna temperatura będzie niższa nawet o kilkanaście stopni. Wysoko w górach przemoczenie do suchej nitki oznacza po prostu bardzo realne ryzyko wychłodzenia.

Kurtka przeciwdeszczowa, która mieści się w pięści. Współczesne, awaryjne kurtki z membraną ważą niewiele więcej niż tabliczka czekolady i po złożeniu mają wielkość zaciśniętej pięści. Zwijasz taką kurtkę we własny kaptur, wrzucasz na dno plecaka i zupełnie o niej zapominasz. Jeśli się nie przyda to świetnie. Jeśli jednak pogoda się załamie, ten cienki kawałek technicznego materiału uratuje ci zdrowie, dlatego warto zawsze mieć go ze sobą.

Podklejane szwy i laminowane zamki. To najsłabsze punkty każdej kurtki. Nawet membrana o mocy 20 000 mm szybko przemoknie na łączeniach, jeśli nie zostały one od wewnątrz fabrycznie zabezpieczone specjalną taśmą.

Wywietrzniki pod pachami to absolutny must have na stromych podejściach. Żadna, nawet najbardziej zaawansowana tkanina nie wyrzuci nadmiaru ciepła z wnętrza tak szybko, jak mechaniczne rozsunięcie zamków wentylacyjnych.

Regulowany kaptur z wysoką gardą. Na górskim szlaku deszcz rzadko pada pionowo z góry. Głęboki kaptur z usztywnionym daszkiem i kołnierz zakrywający dolną połowę twarzy to twoja ochrona przed zacinającym poziomo wiatrem.

Lekki zapas w kroju. Hardshell sam w sobie nie grzeje. Pamiętaj, żeby wybrać rozmiar, który pozwoli ci bez krępowania ruchów założyć pod spód dodatkową warstwę docieplającą. np. gruby polar górski lub sweter puchowy.