Bieganie to więcej niż sport – o powodach, które niosą nas dalej

Osobom, które nie uprawiają sportu, bieganie kojarzy się z długotrwałym, żmudnym wysiłkiem fizycznym albo szalonymi sprintami kończącymi się kolką i zadyszką. A jednak z roku na rok widzimy na ulicach miast coraz więcej biegaczy. Co sprawia, że tyle osób zaczyna biegać? I jak to się dzieje, że niezależnie od pogody i samopoczucia wkładamy buty i idziemy na trening? Jeżeli szukasz motywacji, by rozpocząć przygodę z bieganiem, to zobacz, co pcha do biegania innych!

Dlaczego biegamy? O powodach biegania

Zaczynamy biegać z różnych powodów – zdrowotnych, emocjonalnych, społecznych – i każdy z nich jest tak samo dobry i ważny. Ale dla wielu osób bieganie szybko zaczyna być czymś więcej niż sportem – staje się stylem życia, sposobem na rozwój osobisty, poznawanie nowych ludzi, nauką konsekwencji i codziennym przekraczaniem własnych granic.

Dla zdrowia

Często pierwszym powodem, dla którego zaczynamy biegać, jest poprawa zdrowia – zarówno fizycznego, jak i psychicznego. Regularny sport przekłada się na lepszą kondycję i wydolność, wzmocnioną odporność i lepszy sen. Aktywność fizyczna to również sposób na zmniejszenie stresu i napięcia, „czyszczenie głowy” i poprawę samopoczucia, dzięki endorfinom, które uderzają nam do głowy po biegu.  

Bieganie może dawać również poczucie sprawczości, które przynosi dużo spokoju mentalnego, tak bardzo potrzebnego w dzisiejszych czasach, pełnych bodźców i pośpiechu. Nasza modelka, zapalona biegaczka, Sara Kowalczuk-Fijałkowska (https://www.instagram.com/sarakofi/), opowiada o tym tak:

„Bieganie nadaje rytm mojej codzienności. Organizuje mój czas, wpływa na decyzje i priorytety. Bieganie daje mi coś, czego często brakuje w codziennym życiu – jasność i jednoznaczność. To realne zadanie, które można określić w bardzo prostych kategoriach: zrobione lub nie. Nie ma tu miejsca na niedopowiedzenia czy interpretacje. Albo wyszłam na trening, albo nie. Albo przebiegłam 10 km, albo przerwałam po trzecim. Ta zero-jedynkowość daje mi poczucie sprawczości i kontroli.”

I właśnie ta lepsza forma fizyczna i psychiczna często sprawia, że z czasem nie możemy sobie już wyobrazić życia bez biegania.

Dla relacji – bieganie jako sposób na poznawanie nowych ludzi

Bieganie to również sposób na poznawanie nowych – aktywnych – znajomych, którzy nie wyobrażają sobie życia bez ruchu! W każdym większym mieście działają różnego rodzaju kluby biegowe, organizowane są grupowe treningi, czasem parkruny. Jeśli mieszkamy w małym mieście, gdzie takich możliwości jest mniej, zaangażowaną społeczność można znaleźć w internecie. Możesz dołączyć do grup w mediach społecznościowych dla biegaczy, w których będziesz dzielić się swoimi doświadczeniami i sukcesami, wspierać innych i dostawać wsparcie. Takie grupy, zarówno offline, jak i online to prosta droga to do nowych przyjaźni, z ludźmi, którym się chce… i z którymi się chce!

Dla wspólnoty – bo bieganie w towarzystwie to dobra motywacja

Zaangażowana społeczność biegaczy ma ogromną siłę. Poczucie przynależności do grupy to często jeden z tych powodów, dla którego zaczynamy biegać, a potem nie odpuszczamy, bo towarzystwo sprawia, że czekamy na treningi z niecierpliwością. Wszyscy wiemy, że kiedy pada, jest zimno albo po prostu nam się nie chce, łatwiej się zmobilizować i wyjść na trening, jeśli się z kimś umówiliśmy. Dużą dawkę motywacji daje również stawianie sobie wspólnych celów, np. „przebiegnijmy w tym miesiącu 50 km” albo „zapiszmy się na bieg na 10 km”.

Dla siebie – bieganie jako forma osobistego rytuału

Ale nie każdy lubi biegać w grupie. Dla niektórych bieganie to czas dla siebie, moment wyciszenia – rodzaj medytacji w ruchu. Indywidualna rutyna i przestrzeń na przemyślenia lub słuchanie podcastu. Bieganie ma pod tym względem ogromną przewagę nad innymi sportami – nie wymaga partnera, sprzętu ani karnetu na siłownię, a jedyne, czego potrzebujemy to wygodne buty.

O tej przestrzeni i czasie dla siebie wspomina Kamila Babula (https://www.instagram.com/ka_babulka/), nasza modelka i biegaczka, zapytana o to, co daje jej bieganie oprócz dobrej formy fizycznej:

„Przestrzeń – dla mojej głowy, dla myśli, dla oddechu. Kiedyś znajomy powiedział mi, że jeśli jakiegoś problemu nie da się rozwiązać podczas godzinnego biegania… to znaczy, że nie da się go rozwiązać w ogóle i coś w tym jest. Bieganie to dla mnie taki prywatny „tryb samolotowy” – wszystko cichnie, porządkuje się w głowie, jestem bardziej tu i teraz.”

W grupie czy solo?

A po co wybierać! Zarówno Kamila, jak i Sara doceniają obie opcje – każda niesie ze sobą coś innego.

Ooo, trudne się wylosowało! Z jednej strony kocham biegać sama – zwłaszcza interwały na bieżni, aaaale z drugiej strony długie wybiegania w towarzystwie (nawet jeśli ktoś jedzie obok na rowerze i tylko gada) to złoto! Przeplatam jedno z drugim – w zależności od potrzeby. 
- Kamila Babula

„Bieganie solo ma wiele zalet – jest wygodne, niezależne, łatwe do wpasowania w plan dnia. Nie trzeba się z nikim umawiać, dopasowywać tempa czy trasy. To czas tylko dla mnie – na przemyślenia, na ciszę, na bycie sam na sam z własnym ciałem i głową. Ale mimo tej wolności, to właśnie wspólne bieganie daje mi najwięcej radości i energii. Treningi klubowe czy umówione wybiegania z kimś niosą w sobie coś, czego nie da się stworzyć w pojedynkę – wspólnotę, motywację, obecność drugiego człowieka. Kiedy myślę o tym, że na treningu spotkam znajome twarze, że pobiegamy razem, może tym razem szybciej, może pośmiejemy się po drodze – to od razu mam więcej chęci, by wyjść z domu.”
- Sara Kowalczuk-Fijałkowska

Dla wyników – bieganie jako dyscyplina sportu

Niezależnie od tego, czy biegamy solo, czy w towarzystwie, dla wielu osób bieganie to coś więcej niż hobby – to sport z konkretnym planem treningowym i jasno wyznaczonymi celami. To codzienne przekraczanie własnych granic, praca nad formą, walka o lepsze wyniki i satysfakcja, kiedy nam się uda. Niezależnie od tego, czy mowa o poprawie czasu na 5 km, przebiegnięciu pierwszego półmaratonu czy zakwalifikowaniu się na wymarzony maraton, liczy się konsekwencja i systematyczny trening.

Dla zabawy – bo bieganie może być czystą przyjemnością

Nie każdy jednak biega dla wyników i to też jest ok! Jeśli biegasz bez celu, unikając rywalizacji i presji – dla frajdy i czystej radości z aktywności, to rób to dalej. Ciesz się swobodą i endorfinami, które uderzają do głowy po wysiłku. Nawet jeśli nie znasz swojego tempa, to wciąż możesz mieć satysfakcję – bo Ci się chce – wstajesz z kanapy, wkładasz buty i wychodzisz biegać. 

Każdy biega z innego powodu i każdy powód jest dobry. Możemy biegać dla wyników z zegarkiem, apkami i zapisywać wyniki, możemy biegać dla czystej przyjemności z ruchu, nie mając pojęcia o tempie. Dla wolności, relacji i poczucia przynależności, a także – właściwie zawsze, czasem przy okazji – dla zdrowia. Bieganie to budowanie charakteru – cierpliwości, wytrwałości i samodyscypliny. Czasem rywalizujemy z innymi, czasem nie, ale zawsze walczymy o bycie lepszą wersją siebie.

Najważniejsze w tym wszystkim jest to, że nam się chce! Bo to właśnie jest ten najpiękniejszy moment, kiedy motywacja przychodzi ze środka – niezależnie od pogody, nastroju czy zmęczenia, wkładamy buty i wychodzimy biegać. Bo chcemy.

A jeśli wciąż wydaje Ci się, że bieganie nie jest dla Ciebie, posłuchaj, co mówią na ten temat dziewczyny:

Co powiedziałabyś komuś, kto mówi: „Bieganie nie jest dla mnie”?

„Ile razy ja to słyszałam! A potem ta sama osoba przychodzi i mówi: „Ej, zakochałam się w bieganiu!”. Więc zwykle odpowiadam: daj sobie czas. Zacznij spokojnie, wolniej, tak żebyś czuł(a) się komfortowo. Bieganie nie musi boleć, nie musi być wyścigiem. To ma być przyjemność – a jak zaklika (a zaklika!), to już przepadniesz. 😀”
- Kamila

„Nie musisz biegać. Ale nie mów, że to nie dla Ciebie, jeśli jeszcze nie próbowałeś „po swojemu.” Bo bieganie nie ma jednej definicji. To nie tylko szybkie tempo, asfaltowe maratony czy rywalizacja. To też powolne truchtanie po lesie. To pierwszy kilometr i duma, że się w ogóle ruszyło z kanapy. To chwila ciszy z własnymi myślami albo eksplozja endorfin po trudnym dniu. Może po prostu jeszcze nie teraz. Ale zostaw sobie otwartą furtkę. Bo być może przyjdzie dzień, w którym bieganie nie tylko „będzie dla Ciebie” – ale stanie się Twoje.”
- Sara

Zmotywowany/a? Do zobaczenia na trasie! I pamiętaj, żeby pomachać! ☺️