Czerwone Wierchy. Opis szlaku i praktyczne porady trekkingowe

Plan trasy na Czerwone Wierchy i poziom trudności

Szlak na Czerwone Wierchy ma wiele wariantów, ale my skupimy się na tym od Kopy Kondrackiej w stronę Ciemniaka. Dlaczego w tym kierunku? Szlak prowadzący na Ciemniaka jest długi i żmudny, więc naszym zdaniem lepiej nim schodzić. Podejście na Kopę od Kuźnic, przed Halę Kondratową najpierw prowadzi stosunkowo płaskim odcinkiem do Hali, a potem dość stromo, ale sprawnie na przełęcz pod Kopą. Właściwie przez cały czas widać szczyt, na który wędrujemy, dzięki czemu widzimy, jak nabieramy wysokości i ile już za nami! 

Proponowana trasa na Czerwone Wierchy: Kuźnice – Hala Kondratowa – Kopa Kondracka – Małołączniak – Krzesanica – Ciemniak – Dolina Kościeliska – Kiry.

Choć po drodze wchodzi się aż na cztery szczyty, to szlak nie jest trudny technicznie i nie wymaga żadnych umiejętności wspinaczkowych. Warto jednak pamiętać, że to wciąż minimum 15,5 km marszu, a czas przejścia według mapy wynosi ok. 8 h, dlatego dobrze, zwłaszcza jesienią, wyruszyć o świcie.

Czerwone Wierchy jesienią

Nazwa „Czerwone Wierchy” pochodzi od roślinności – przede wszystkim od situ skuciny – który od połowy lata aż po późną jesień przebarwia się na czerwony kolor. Rudawej barwy nadaje zboczom również brunatny mech, tzw. płucnik. To właśnie one sprawiają, że grzbiety gór w tym rejonie pokrywają się pomarańczowo-czerwoną paletą barw, która od września do listopada przyciąga na Czerwone Wierchy amatorów jesiennych wędrówek i zdjęć.

Odcinek: Kuźnice – Kopa Kondracka 

Zacznijmy od formalności. Wstęp do Tatrzańskiego Parku Narodowego jest płatny, dlatego przed rozpoczęciem trekkingu należy koniecznie kupić bilet – online albo w budce na początku szlaku. My startujemy niebieskim szlakiem w stronę Hali Kondratowej, ale kasa znajduje się tuż obok, nieco ukryta, na samym początku zielonego szlaku na Kasprowy Wierch. 

Pierwszy odcinek to prosty fragment o nieznacznym nachyleniu, który po około 1-1,5 h doprowadzi nas do świeżo wyremontowanego schroniska na Hali Kondratowej. Można tu zrobić krótki odpoczynek przed najbardziej stromą częścią trasy. Na Kopę Kondracką prowadzi stąd najpierw zielony szlak – na Przełęcz pod Kopą, a potem już ten docelowy, czerwony. To w sumie ok. 1,5 h godziny najbardziej wymagającej kondycyjnie części podejścia. 

Odcinek: Kopa Kondracka – Ciemniak, czyli Czerwone Wierchy

Od Kopy Kondrackiej zaczyna się prawdziwy szlak przez Czerwone Wierchy i cztery szczyty: Kopę Kondracką (2005 m n.p.m.), Małołączniak (2096 m n.p.m.), Krzesanicę (2122 m n.p.m.) i Ciemniak (2096 m n.p.m.). To 2,5 km bajecznych widoków na Tatry Wysokie, a potem Tatry Zachodnie. Trochę pod górkę, trochę w dół, ale tak naprawdę przez cały czas jesteśmy na podobnej wysokości, więc te podejścia nie są już tak bardzo odczuwalne. Czerwone Wierchy to szlak, który jest malowniczy przez cały rok, ale to właśnie jesienią, kiedy porastające zbocza trawy i porosty zabarwiają się na żółto, pomarańczowo i czerwono, można w pełni zrozumieć, skąd wzięła się ich nazwa. W tym okolicach często spotyka się kozice, więc warto mieć oczy dookoła głowy!

Odcinek: Ciemniak – Kiry

Z Ciemniaka do Kir istnieją dwa warianty zejścia – czerwonym szlakiem przez Chudą Turnię, Piec i Upłaziański Wierszyk i zielonym szlakiem, przez Dolinę Tomanową. Który wybrać? Zejście czerwonym szlakiem jest dużo krótsze pod względem dystansu (6,5 km, ok. 3,5 h), ale tak jak wspominaliśmy na początku – dość żmudne i powolne. To Doliną Tomanową to aż 12 km, ale niewiele więcej czasowo – ok. 4 h marszu. Ta druga opcja ma również dodatkową zaletę – po drodze przechodzi się przez schronisko na Hali Ornak, w którym serwują wyjątkowo pyszną szarlotkę!

A jak wrócić do Zakopanego? Z Kir, tuż sprzed wejścia do Doliny Kościeliskiej, regularnie odjeżdżają busy na dworzec kolejowy i autobusowy w centrum miasta. 

Jak się ubrać na trekking na Czerwone Wierchy?

Wrzesień, październik i listopad to idealny czas na wędrówkę po Czerwonych Wierchach – Tatry Zachodnie mienią się wszystkimi odcieniami żółci, pomarańczy i czerwieni, a jesienne słońce nadaje wszystkiemu ciepłego zabarwienia. Pamiętaj jednak, że choć w ciągu dnia potrafi być gorąco i na podejścia często wystarczy sama koszulka z krótkim rękawkiem, to o poranku lub gdy tylko słońce schowa się za chmurami, robi się momentalnie rześko.

Jesienny trekking wymaga więc ubioru na cebulkę – warstwy bazowej (technicznej koszulki lub longsleeve’a), w której będziesz podchodzić, lekkiej warstwy docieplającej (polara lub softshella), którą schowasz do plecaka, gdy zrobi się ciepło i na wszelki wypadek warstwy ochronnej. Nawet jeśli prognoza pogody wydaje się idealna, warto zabrać ze sobą kurtkę z membraną – to ochrona nie tylko przed deszczem, ale również przed wiatrem, a na Czerwonych Wierchach potrafi wiać mocno! Nie zapominaj również o wygodnych butach trekkingowych i akcesoriach – czapce, która może przydać się na postoju na herbatę i kanapki, cienkich rękawiczkach i okularach przeciwsłonecznych.

Bezpieczeństwo na szlaku

Jesienią dzień jest dość krótki, więc najlepiej wyjść w góry o świcie. To gwarancja spokoju ducha, czasu na dłuższe postoje i możliwości zrobienia pięknych tatrzańskich fotek bez tłumów. Pamiętaj o mapie (najlepiej zarówno w telefonie, jak i klasycznej, papierowej), powerbanku i zainstalowaniu aplikacji Ratunek. Weź ze sobą zarówno wodę na podejścia, jak i termos z ciepłą herbatą na postoje, do tego odpowiednią porcję ulubionych przekąsek i kanapek. I zawsze, zanim zaplanujesz wycieczkę, dokładnie sprawdź pogodę!

Podsumowanie trasy na Czerwone Wierchy

Trekking przez Czerwone Wierchy – od Kopy Kondrackiej po Ciemniak – to wyprawa, która łączy w sobie piękno tatrzańskich panoram, bliskość natury i satysfakcję z pokonania wysokogórskiej grani. Żeby w pełni cieszyć się widokami i czasem w górach, przygotuj się odpowiednio i zabierz ze sobą warstwy na każdą pogodę. I pamiętaj, że choć góry nie zawsze wpuszczają nas swoje szczyty, najważniejsze jest nastawienie – chęć przekraczania własnych granic, próbowania nowych rzeczy i przeżycia przygody.