Jak zacząć chodzić SOLO po górach?

Kiedyś mówiło się „nigdy nie chodź samotnie w góry – to niebezpieczne, głupie, to proszenie się o kłopoty!”. Czasy się zmieniły, a świadomość wzrosła. W świecie pełnym bodźców coraz więcej osób szuka wyciszenia i przynieść je może właśnie wędrówka po górach bez towarzyszy. W tym wpisie podpowiadamy, jak się przygotować do pierwszego samotnego wypadu na szlak i na co zwrócić uwagę, by czuć się pewnie, bezpiecznie i czerpać z niego frajdę!

Zalety chodzenia solo po górach

Wszystko możesz, nic nie musisz ;) Chodzisz we własnym tempie, nikt nie narzeka, że zrywasz się o nieludzkiej porze, by wyjść na szlak o świcie, to ty wybierasz i modyfikujesz trasę, robisz tyle zdjęć, ile chcesz i obcujesz z naturą na własnych zasadach. Możesz milczeć, rozmyślać i układać sobie w głowie. A jeśli zechcesz z kimś porozmawiać, to na pewno ktoś się znajdzie! Dodatkowo, samotne chodzenie po górach wzmacnia pewność siebie oraz wiarę we własne możliwości i umiejętności przetrwania w trudnych sytuacjach, także po powrocie na niziny. 

Jak zacząć?

Jak w każdej nowej dyscyplinie sportu i dziedzinie życia – małymi kroczkami! Daj sobie czas na zdobywanie doświadczenia – zacznij od jednodniowych wypadów latem, w niskie góry, np. Beskidy, następnie pojedź w Tatry, a dopiero potem wybierz się na samotny zimowy spacer. Na początek wybieraj szlaki łatwe i krótkie, stopniowo zwiększając dystans i stopień trudności. Z noclegami postępuj tak samo – zacznij od spania w schronisku, a dopiero potem porywaj się na noc w namiocie. Kiedy przyzwyczaisz się do tego, że wszystko zależy od ciebie, do ciszy, do samotnego przemierzania kilometrów, zobaczysz, że weekendowy, czy nawet tygodniowy wypad przestanie wydawać się wyzwaniem.

Jak się przygotować?

Skoro chcesz zacząć chodzić po górach samotnie, to prawdopodobnie wiesz, z czym to się je. ;) Przygotowanie do wyjścia solo jest podobne do tego z towarzyszami, po prostu trochę bardziej przemyślane, bo w razie jakichkolwiek trudności, na szlaku jesteśmy zdani tylko na siebie.

Ubiór na cebulkę to podstawa!

To, jak się ubierzesz na samotną wycieczkę w góry, to nie tylko kwestia twojej wygody, ale również bezpieczeństwa. Pogoda w górach potrafi zmieniać się szybko i często, szlaki prowadzą z dala od siedzib ludzkich, a ty masz do dyspozycji tylko to, co w plecaku. I nikogo, kto mógłby cię poratować czapką ;)

Po pierwsze – pamiętaj o warstwach. Pozwolą Ci one na bieżąco dostosowywać się do zmieniających się warunków i zachować optymalną temperaturę ciała. Wychłodzenie organizmu potrafi być bardzo niebezpieczne. Czy wiesz, że cienka, lekka kurtka puchowa to tak naprawdę ubranie całoroczne? Latem pomiędzy dniem a nocą amplitudy temperatur bywają bardzo duże – kiedy w słońcu jest 35 stopni, nocą w wysokich górach temperatura potrafi spaść do 15, a wtedy puchówka ogrzeje Cię dużo lepiej niż bawełniana bluza. Kurtka potrafi się również przydać na szczycie, gdzie wiatr sprawia, że odczuwalna temperatura jest dużo niższa.

Po drugie – wybieraj ubrania z materiałów technicznych. Bawełna mocno chłonie wilgoć, a mokra robi się ciężka i zimna, co może prowadzić do wychłodzenia. Koszulki i longsleevy funkcyjne odprowadzają pot na zewnątrz, są lekkie i szybko wysychają, co zapewni ci komfort, ale i bezpieczeństwo.

Po trzecie – zawsze miej przy sobie kurtkę przeciwdeszczową, nawet jeśli w pogodzie zapowiadana jest przysłowiowa lampa. Kurtka z membraną NeoDry to ratunek w przypadku deszczu – a ten, jak wiemy, w górach może spaść nawet niezapowiedziany – ale również osłona przed wiatrem. Wybieraj kurtki trekkingowe z membraną o wysokich parametrach wodoodporności i oddychalności, które są lekkie, kompaktowe i można je spakować w kaptur lub specjalny woreczek. Dzięki temu nie zajmą ci dużo miejsca w plecaku i będą zawsze pod ręką!

Po czwarte, nie mniej ważne, pamiętaj o akcesoriach: o czapce, rękawiczkach, okularach przeciwsłonecznych. Niewiele ważą, a potrafią się przydać niezależnie od pory roku. Nawet jeśli wiosną w niskich partiach gór jest ciepło, na szczycie temperatura może być dużo niższa, a kiedy wędrujemy sami, nikt nam nie odda swoich rękawiczek.

Zasady bezpieczeństwa

Prawda jest taka, że zasady bezpieczeństwa w przypadku wędrówek solo nie różnią się specjalnie od tych, których musisz przestrzegać chodząc w grupie.

Wycofaj się, jeśli zobaczysz, co się dzieje – zmienia się pogoda, nadchodzi ulewa, burza, mgła albo warunki stają się zbyt trudne, np. robi się ślisko. Zawróć, jeżeli poczujesz, że opadasz z sił albo kiepsko się czujesz. Góry będą na ciebie czekały, jeśli wrócisz za tydzień lub miesiąc.

Koniecznie poinformuj również kogoś znajomego, członka rodziny albo nawet właściciela pensjonatu, w którym nocujesz, o planowanej trasie i przybliżonym czasie powrotu z wycieczki.

Solo nie oznacza samotnie

I pamiętaj – solo nie zawsze oznacza samotnie. Jeśli potrzebujesz samotności, znajdziesz ją. Jeśli wybierzesz bardzo odległy, niedostępny szlak, znajdziesz ją. Milczenie i cisza to cenne rzeczy, które może dać wypad w góry bez kompanów. Ale chodząc solo, możesz też poznać mnóstwo wspaniałych ludzi, którzy mają podobne zajawki jak ty. Kiedy chodzimy po górach z kimś, jesteśmy w swego rodzaju bańce – nie otwieramy się na nowe znajomości, bo jesteśmy skoncentrowani na naszym towarzyszu czy towarzyszce. Podczas samotnej wędrówki łatwiej kogoś zagadać – lub zostać zagadanym – przysiadając się do stolika w schronisku, robiąc zdjęcie na szczycie.

Dobrze zaplanowana wycieczka po górach solo nie jest bardziej niebezpieczna niż ta w grupie. Wymaga ona więcej koncentracji, więcej odpowiedzialności i przygotowań, ale może przynieść mnóstwo radości, satysfakcji i dumy z siebie, dlatego jeśli myślisz o pierwszej wyprawie w góry solo… Wyciągaj mapę i planuj!